| Profilo di chayanitPloY NoisY...@^_^@FotoBlogElenchi | Guida |
|
PloY NoisY...@^_^@22 maggio coming...
21 aprile โก ทู อิง แลนด์ซำบายดีกานมั๊ยๆๆๆ
ไม่ได้มาอัพ ประมาณ 8 ล้านปีแสง...ปัดฝุ่นก่อน แกร่กๆๆ
หลายเดือนมานี้ชีวิตยุ่งวุ่นวาย เหมือนยุงตีกัน
มีอะไรที่ต้องตัดสินใจ หลายๆเรื่อง
หาเรื่องใส่ตัวก็อีกหลายเรื่อง....
คนมันฮิบ ต้องหาเรื่องใส่ตัวแบบนี้แหละ อิอิ
เพราะไม่เชื่อพี่ติ๊ก "รักไม่ยอมเปลี่ยนแปลงๆๆๆ...."
เปลี่ยนจากหน้ามือไปเป็นหลังเท้า 55+
เรื่องที่ทำไว้ว่าจะไปเมกา รอแร้ว รออีก ก็ยังไม่ได้ I20
มันมาช้าไม่ถูกใจวัยรุ่น...
ก็เลยคิดว่าอยู่เมืองไทยนี่ล่ะ เพราะหลายๆคนก็อยากให้อยุ่
ตำแหน่งจัดซื้อต่างประเทศ สมัครแระสัมพาดผ่านไป 2 รอบแร้ว
เหลือประกาศว่าจะรับหรือไม่ นั่งๆ นอนๆ ยืนๆ เดินๆ รออยู่
ก็มีจดหมายมาที่บ้านเรื่องไปเรียนที่อังกฤษ
อ่ะจะฮ้า...มันมาอีกแร้ว เราก็เรยเอาอีกแร้วว...
ไปสมัครที่จะไปอังกฤษ ทั้งๆที่ทางบริษัทที่ไปสมัครยังไม่ได้ติดต่อมา
จนทำเรื่องไปเกือบเสร็จ บริษัท Kohler ตกลงรับเข้าทำงาน
ซึ่งตอนนั้นก็ยังไม่ได้สัมพาดวีซ่า
แต่อยู่ในช่วงที่ต้องตัดสินใจว่าจะเอายังไงกะชีวิต
คือถ้าวีซ่าไม่ผ่านก็จบกานเรยย..
ทำต่อปายๆๆๆๆ
จนรอมา 2 อาทิต ตอนนี้เรื่องทุกอย่างเรียบร้อยแร้ว
ก็รอสัมพาดวีซ่าอย่างเดียว..
จนมาถึงวันที่ 18 เม.ษ. วันที่ต้องไปสัมพาด
ไปรอหน้าสถานทูตตั้งแต่ ตี 5 ก่าๆ ขนาดไปเช้านะแต่มีคนมาเช้ากว่าอีก
เค้ามากันตอน ตี 3 ตายๆ ไม่หลับไม่นอนกานรึงายเนี่ย
พอเกือบๆ 6 โมง แถวนี่ยาวไปจนแยกเพลินจิตเรย คนเยอะมากๆ
สงสัยจะอยากเจอเราเรยมากันเต็มเรย อิอิอิ
ไม่หรอกจิงๆ วันนี้เป็นวันสุดท้ายก่อนที่วีซ่าจะเปลี่ยนระบบการขอใหม่
ซึ่งยุ่งยาก ยุ่งเหยิงกว่าเดิมเยอะๆๆ
ซักพักประตูสถานทูตก็เปิดดดดด แอ๊ดดด...
ไม่รู้มานจะแปลให้ฟังอะไรนักหนา จนพี่ดำหาว่าเราพูดภาษาอังกฤษไม่ได้
เด๋วปั๊ดเหนี่ยวเรยป้า... อารมเสีย ตอนแรกนึกว่าจะมะให้ไปแร้ว
เพียงเพราะเหตุผลเราพูดภาษาอังกฤษไม่ได้..
โหอยากจะเสยเป็นภาษาโปรตุเกส..
และแร้วเค้าก็ให้เราไปเข้าห้องสัมพาดแทน กะซัน 2 คน
คราวนี้ดีมาก ได้พูดอังกฤษแร้ว คนสัมพาดเปิดโอกาสให้ได้พูด ได้อธิบาย
สรุปก็ผ่านมาได้ เรียบรอ้ยทั้งคู่
จะไปวันที่ 5 ที่จะถึงเนี่ยอ่ะเน้อ...อย่าลืมไปส่ง อิอิ
5 พ.ค. ตอน 7 โมงเช้านะจ้ะ เครื่องออก 9 โมงเช้า
ตอนนี้ก็กำลังเตรียมเก็บของอยู่ ซื้อนู่นซื้อนี่มาเยอะแยะเรย...
ในที่สุดทุกอย่างก็เสร็จซะทีหลังจากทำเรื่องมาหลายเรื่อง อิอิ
เหลือเพื่อนๆอีก 3 คนที่จะไปเมกา รอลุ้นมานอยู่วันพฤหัสหน้านี้
หวังว่าผ่านกันทุกคนนะจ้ะ สู้ตายยยย อ้ายเด็กนอก(กรอบ)
รักจังจ้า จุ๊บๆ @^_^@
ไว้จะมาอัพใหม่เน้อ 05 marzo ว่าไงค๊า....('',)จิงๆ แร้วไม่ได้ขี้เกียจน๊า...แต่ว่ามันอยู่ในช่วงยุ่งวุ่นวาย
ชีวิตวุ่นวายมากเรย ตั้งแต่ขึ้นปีใหม่มาเนี่ย
ไม่ได้ไปไหน ไม่ได้คุยกะใคร ไม่ได้ไปเจอใคร
อย่าเพิ่งนึกว่าหายไปไหนนะจ้ะ
ยังอยู่ อยู่นี่...นี่ นี่ นี่
ขอโทษทุกๆคนที่ไม่ได้ติดต่อน๊า..
ตอนนี้ก็เริ่มเข้าที่เข้าทางแร้ว จะกลับมาเป็นเหมือนเดิมล่ะ
ตั้งแต่วันปีใหม่มาเนี่ย ก็เรียนๆๆ อย่างเดียว
เรียนไป เรียนมาก็คิดอยู่ว่าจบมา จะทำไรดีว๊า...
วันนึงมันมีจัดนิทรรศการ "การศักษาต่อ" ที่มหาลัย
ไปดูโครงการ internship มาน่าสนใจมากมาย
คือไปทำงานที่ US แล้วแบบเปงการฝักงานจิงๆด้วย
ก็เรยจะสมัครอันนี้ดู....
ผ่านไปถึงปลายเดือนมกรา ก็มีข่าวดีเข้ามาเฉยเรยย
ว่า...ว่า....ว่า....(อ่ะอยากรู้อ่ะดิ อิอิ)
...........
.....................
...........................
............
............
ก็แบบ ตกลง กับเค้าไปว่าจะไปทำ (ดีใจโคตรๆ)
ก็เลยทำเรื่องขอวีซ่า และจะขอไปแบบ Internship
เพราะว่าเป็นนักเรียนน่าจะผ่านง่ายกว่า
แต่มะเปงเช่นนั้น เพราะทางกงศุลเค้าบังคับว่าต้องจบ....
เอกการโรงแรมเท่านั้นที่จะผ่านได้ เผอิญตอนเรียนอยากอินเตอร์ เลยลงเอก อังกฤษ งุงิ..
สรุปก็...แห้ว...สิคับ กงศุลมะให้ผ่านทั้งๆที่ทางนู้นตอบตกลงแร้ว..
นั่นก็คือ งานบายเนียร์นี่เอง....
ชอบมากมายเรย ได้แต่งตัวสวยๆก็วันนี้
เราแปลงโฉม เปง เจ้า ญ โฉมงาม สวยนะจะบอกให้ 555+
มะค่อยเรยยย...อิอิ
เพื่อนๆ สวยกันทุกคน แปลงเปงเจ้า ญ กันเยอะแยะ
มีแนนนี่ที่เปงแม่มด เก็ตเปง โอ้ว...ราชา ส่วนซัน เปงเจ้าชายเศสฝรั่ง..อิอิ
รูปก็ไปดูได้ที่ Photos เน้อ..
เราก็ยังไม่หยุด....ยังจะพยายามต่อไป (แบบว่าดื้อชะมัด..)
คือ เรื่องวีซ่าน่ะ ขอแบบ Intern ไม่ได้ก็เรยขอแบบเป็นวีซ่าไปทำงานซะเรย
ระหว่างนั้นก็เรยว่าจะไปสอบโทอิกเอาไว้หน่อย
เผื่อว่าจะเปงประโยชน์ ดีใจมากๆ มะได้อ่านเรย อ่านอยู่วันเดียว ได้มา 725
ก็ยังถือว่าดี เพราะโดนกดดันเอาไว้น่ะจิ
ว่าต้อง 700 ขึ้นไป เฮ้อๆๆ เกือบไปแร้วอ่ะ
เพราะว่าออกยากกว่าเดิมอีกคับท่าน ต้องขอนู่น ขอนี่เยอะแยะไปหมด
เลยหยุด พอก่อน...ขอตั้งสติแป๊บนึง
ช่วงนั้นเรยยุ่งมากมาย มะได้ติดต่อใครเรยยย (จนเค้าว่ากันหมดแระเนี่ย หาว่านู๋หายไป..)
ขนาดสอบก็ยังเครียด ดีหน่อยที่ไม่ต้องอ่านหนังสือ..
เทอมนี้เป็นเทอมสุดท้ายแร้วที่จะได้ทำข้อสอบในมหาลัย
สอบเสร็จวันสุดท้ายจนได้...
วันสุดท้ายนี้ ก็ไปขอใบจบ แระก็เตรียมตัวไปร้องเพลงครั้งสุดท้าย
(ในชีวิตหลังสอบ กับ Noisy).....(T_T)
วันนี้นะ เพื่อนๆ ทำซึ้งกันหลายคนเรย
ตั้งแต่เช้าแระ แนนเอารูปมาให้ น่ารักมากๆอ่ะ (แต้งกิ้วนะจ้ะยัยแนนนี่)
เด๋วไว้จะเอาให้ดูใน Photos นะจ้ะ...
ตอนเย็นเราไปคาราโอเกะกันที่ใบไม้ร่าเริงตรงอโศก
ตอนแรกๆก็ร้องกันไปดี ดี๊ๆๆ พอซัก 5 ทุ่มเริ่มทำซึ้ง อิอิ
น้องวัน เค้าเอากีต้าร์มาดีด เพลงเจอกันในใจ
(มองหน้าใครมะค่อยได้นะเนี่ย มันซึ้ง เด๋วน้ำตาไหล)
แบบว่าคิดถึงตอนเรียนด้วยกัน ตอนนั่งเมาท์ ตอนโดดเรียน
ตอนกินข้าว ตอนโดนอาจารย์ว่า....ฯลฯ
ตอนอะไรต่อมิอะไร เยอะแยะ ที่ทำด้วยกันอ่ะ
แต่ต่อไปนี้จะไม่มีอีกแร้ว...คิดไปคิดมาก็เศร้าจัง เง้อๆๆ
The Show MUST Go On ชีวิตต้องดำเนินต่อไปอ่ะเนอะทำไงได้..
คิดถึงเพื่อน คิดถึงเพื่อน คิดถึงเพื่อน...
ยังไงก็เถอะ เราจะตามหลอกหลอนพวกแกต่อไป อิอิ
เรื่องอะไรหว่า...อยากรู้มั๊ยเนี่ย...
เรื่องไปเรียนต่อที่เมกา ไปกะเพื่อนอีกหลายคน
ไอ้ทิดก็ไป (ซันเดย์อ่ะ)
จะไปเรียนภาษาก่อน แร้วถ้าต่อโทได้จะต่อเรย
ที่ University of Sanfrancisco
ดูเข้าที จบมาแร้วจะได้กลับมาทำงานดีๆ ในเมืองไทย
ไปหาประสบการณ์อีกรอบ
วันจันที่ 20 นี้ก็สัมพาทย์วีซ่าล่ะเน้อ...สู้ตายยย
วันนี้เอาแค่นี้ก่อนดีกว่า ตอนนี้รุ้สึก งง + เบลอแร้ว
เขียนเยอะเกิ๊นนนนนน....
คิดถึงเพื่อนๆ Early Time
คิดถึง Preaw Zaa
คิดถึงพี่ๆ น้องๆ อีกหลายๆคน
หวังว่าทุกๆคนคงสบายดี แระคงไม่ว่าอะไรที่ไม่ค่อยได้คุยด้วยนะจ้ะ
ดูแลตัวเองกันดีๆนะ เป็นห่วงทุกคนเหมือนเดิมซำเม๋อ
อยากให้ช่วยอะไรก็บอกกัน
เราไม่ได้หายไปไหนน๊า.. ยังอยู่ อยู่ที่เดิม แระอยู่ตลอดไปนะจ้ะ
คิดถึงๆๆๆ เน้อ
รักจังจ้า@^_^@
ยัยพลอยเอง...จุ๊บๆ
06 gennaio HappY NeW YeaR 2006 @^_^@ได้ไปเที่ยวกันมาบ้างอ่ะเป่าน้อออ
ปีใหม่ทั้งที ต้องออกไปเริงร่าซักกะหน่อยนึง...
ไปหาคุณอาก่อน สวัสดีปีใหม่คุณอาซักหน่อย
นอนค้างที่ลพบุรีคืนนึง แร้วก็ล้อหมุนต่อ ไปที่...
เพชรบูรณ์ๆๆๆ (อีกแว้วคับท่าน)
ไปเป็นปีที่ล้าน 8 เพราะไปทุกปี ต้องไปรวมตัว count down กันที่นู่น
เจอญาติๆ ทุกคนเรย สนุกสนานจัง
ร้องคาราโอเกะกันซะ เสียงแทบมะมีเรย
สนุกมากๆ ชอบจิง จิ๊ง ร้องเพลงเนี่ย...
แระแร้วปีใหม่ก็มาถึง 5 4 3 2 1 ...ปิ๊ดดดดดดดดด
ซา วัด ดี วันปีใหม่พา ให้บรรดาเราท่านรื่นรมย์ๆๆๆๆ
กรี๊ดดด กร๊าดดด
ปีใหม่แร้ว sms ก็แห่เข้ามากระจายย
เราต้องรีบส่งก่อน ก่อนที่ระบบมันจะล่ม ไม่งั้นล่ะแย่เรย
ปีใหม่นี้ก็ เริ่มต้นชีวิตกันใหม่ สิ่งที่ไม่ดีก็ทิ้งไปเน้อออ
อย่าเก็บมาดองไว้ล่ะๆๆๆ
สุขภาพแข็งแรง แระก็ ร่ำรวยๆๆ กานน๊า....
วันที่ 1 เราขึ้นไปค้างบนเขาค้อมาล่ะ หวังไว้เต็มที่ว่าจะหนาวมาก
แต่ อ่ะ จะ ล่ะ เฮ้ยยย ร้อนสุดๆๆเรยอ๊า เหงื่อแตก ซิกๆๆ
ไม่คิดว่าจะร้อนงี้ นี่ขนาดข้างบนเขานะเนี่ย ไม่ไหวเร้ยยย
แต่ก็พอให้อภัยได้เพราะพอตอนดึกๆหน่อยก็เย็นๆดี
มะง้านอารมเสียเรยเนี่ย อิอิ@^_^@
ร้องกานยันตี 2 ก่าจะได้นอน กินไปร้องไป โหห มันส์ดีจิงเรย
ชีวิตมีความสุข อิอิ
เผชิญความจริงแระสิเนี่ย เฮ้อออ... มะเปงไร สู้ๆๆ
กลับบ้านวันที่ 2 ออกจากเพรชบูรณ์
ออกตอนทุ่มนึง แต่มาถึงกรุงเทพ ตี 1 ก่า
ต๊ายย ตายย รถติดมากเรยอะ ก่าจะคลานมาได้ ง่วงก็ง่วง
เหนื่อยมากเรย กลับมาถึงบ้านสลบแหง่กๆ
ชอบๆๆ @^_^@
happy new year กันอีกครั้งนะจ้ะ มีความสุข สุ๊ข สุขกานเน้อ
ดูแลตัวเองกานด้วยน๊า..
19 dicembre เชียงใหม่ ลั้น ลา...ไปเที่ยวมันทุกอาทิตเรยเรา...อิอิ
คราวนี้ไปกะครอบครัว ไปงานเลี้ยงรุ่นของคณพ่อเค้า แต่เราขอแจม งุงิ..
ที่อยากไปเพราะ มีเพื่อนๆอยู่ที่ ม.เชียงใหม่ด้วย
ไม่ได้เจอกานนานแร้วว อยากไปเจอๆๆ เจงๆ
มุ่งตรงไปที่เพชรบูรณ์ก่อน ไปหาคุณป้า เพราะจะไปพร้อมกาน...
ไปถึงประมาณ 4 ทุ่มก่า ๆ แวะกินบะหมี่เกี๊ยวข้างทาง อร่อยจิง จิ๊งๆๆๆ
แร้วก็เข้าบ้าน นอนยังไม่ทันหายง่วง ต้องรีบเตรียมไปเชียงใหม่แระ
เซงจิตเรยย ง่วงอย่างแรงงๆๆๆ กว่าจะได้นอนเที่ยงคืน ตี 2 ปลุกไปเชียงใหม่..อื้ออ หือออ
ไม่เปงไร หลับต่อในรถเอาก็ได้ ชิชะ @^_^@
หลับไปอย่างยาวเรยน่ะ ตื่นมาอีกทีถึงลำปางแว้วว อยู่บนภูเขาอะไรซักอย่าง
แวะไปกินข้าวกานแระก็มุ่งหน้าต่อออ...
ถึงเชียงใหม่แว้วววว เย้ๆๆ ตอนประมาณ 9 โมง...
ถึงปุ๊บก็แวะไปหาคุณน้าที่ทำงาน แระก็ไปขึ้นดอยกัน
ดอยอินทนนท์นี่เอง สูงสุดแดนสยามๆๆ สูงๆจิงๆด้วยล่ะ
หมอกลงหนามากๆๆ หนาวๆๆ อากาศดีๆๆ
ชอบจิงๆ อากาศแบบนี้ เหมือนเดินทะลุเมฆ ไงงั้นเรยยย...
แระก็ไปเที่ยวโครงการหลวง คือว่ามีชื่อเรียกหลายอย่าง แต่จำมะได้แย้วว อิอิ
ไปซื้อของแม้วๆๆ มาด้วย เค้าพูดเปงแม้วจิงๆด้วยล่ะ
แบบว่ามะมีตัวสะกดน่ะ..
ไปพักที่โรงแรม นอนๆๆ ด้วยความเหน็ดเหนื่อยเพราะเด๋วพรุ่งนี้มีทริปต่ออีก
ไปน้ำพุร้อนสันกำแพง กะไปบ่อสร้างเน้อ
ขอนอนอีกหน่อยก็มะด้ายยน้อออ อิอิ @^_^@
ออกไปแต่เช้า ไปน้ำพุร้อนสันกำแพง
ร้อนเจงๆ ร้อนมาก จนต้มไข่ได้ เอาไข่ไปต้มตั้งหลายฟอง
ตรงทางเดินเค้าทำที่ให้เอาเท้าแช่ในน้ำด้วยล่ะ
แต่ว่าร้อนจิงๆ เท้าแทบพองแหน่ะ เอาขึ้นมากลายเปงสีแดงเรยอ่ะ
เท้าสุกๆๆๆ แต่สนุกตอนเอาไข่ไปต้มนี่ล่ะ อิอิ
ได้กินด้วย ไข่ต้มจากน้ำพุร้อน วิ้วๆๆ
สวยมากๆเรย แระก็วาดได้ไวมากๆด้วย
เรยซื้อของกลับมาฝากเพื่อนๆ noisy จากที่นี่เนี่ยล่ะ
เหงเค้าทำเปงหัตถกรรมพื้นบ้าน ได้ช่วยชาวบ้านด้วย
แอบซื้อชุดเหนือๆมาใส่ด้วย ไว้ใส่ไปงานเลี้ยงรุ่น จะได้แนวๆๆ
แนวตะเข็บพม่า อิอิ @^_^@
ดูจนเกือบเย็นก็กลับไปกินข้าว แระก็เข้าโรงแรม
นอนๆๆๆ คร่อกฟี้ๆๆๆ
อยากเจอมานานแร้ว อิอิ
จิงๆต้องไปงานเลี้ยงรุ่นของคุณพ่อ แต่ว่าอยู่แป๊บเดียวเอง
เพราะขอไปเดินถนนคนเดิน นัดกะเพื่อนๆเอาไว้ ว้าวๆๆ
ไปถึงปุ๊บ โอ้โหหห คนเยอะมากๆๆ ไม่รู้มาจากไหนกานน
หาที่จอดรถไม่ได้เรย วนอยู่หลายรอบจนเริ่มหงุดหงิดแว้ว
เรานี่จะกระโดดลง กลางทางแร้วเพราะนัดเพื่อนไว้ เด๋วไม่ได้เจออีก
แต่ท่านแม่ไม่ยอมให้ไป เรยอดเดินเรยน่ะ
ต้องไปนั่งรอเพื่อนที่ร้านนม แถวๆมหาลัย ชิชิ
รออยู่กะท่านแม่ 2 คน ซักพักเพื่อนๆก็มากาน
มี หลิว โคโคนัท เกด ดาว ตาล ทั้งหมด 5 คน
เปงเพื่อนที่ไปทำงานที่อเมริกามาด้วยกาน
มาถึงก็ได้ของเล่นจากหลิวด้วยๆๆ
ชอบๆมากๆเรยอ่ะ มีไฟ ดุ๊กดิ๊กๆ
แต้งกิ้วนะจ้า....
เพื่อนๆ พาไปกินร้านนม อีกร้านนึง อร่อยๆๆ ชาเย็นเค้าอร่อยดีน๊า
เจ้าของร้าน present ใหญ่ว่า choco ร้านเค้าอ่ะไม่อ้วน
หลิวเรยซัดแหลก 555+
เราก็ว่าอร่อยดี แต่เราไม่ค่อยชอบกินอ่ะ อิอิ @^_^@
แต่วันหลังพาไปกินอีกน๊า..55+
กินกานซักแป๊บก็พากานกลับบ้านกลับช่อง
ก่อนกลับ แว๊บไปบ้านเพื่อนๆมา เจออีกคนนึง มด น่านเอง
จิงๆ ไม่ได้ชื่อมด ชื่อดาว แต่ว่าหน้าเหมือนมด เรยเปงมดซะง้านน ..
อันนี้หลิวบอกมานะ เราไม่เกี่ยว อิอิ
คุยเล่นกันแป๊บนึงก็กลับๆๆ โคโคนัท กะตาล พามาส่งโรงแรม
แต้งกิ้วนะจ้ะ...อยากเจอโคโคนัทมานานแร้ว
มะได้เจอกานตั้งนาน อิอิ ผอมๆๆเพรียวๆๆ
ไว้คราวหน้าจะ ไปอีก คราวนี้จะไปครบแก๊งค์เรยยยย...
ปิ๊ดดดดดดดดด ถึงเวลากลับกรุงเทพแร้วว
ต้องไปเพชรบูรณ์ก่อน ไปแวะเขาค้อมาด้วย เหนื่อยๆๆ
กว่าจะได้กลับบ้านก็เกือบเที่ยงคืนแหน่ะ
เฮ้อๆๆๆ เหนื่อยเจงๆๆ แต่มันส์มากๆเรยอ่ะ
เด๋วปีใหม่นี้ก็จาปายอีกแร้วว
เขาค้อ เขาค้อๆๆๆ
coming soon นะจ้ะ อิอิ..
วันนึงจะกลับมาเจอกานใหม่เน้อออออ...
รักทุกคนนน อิอิ...
05 dicembre เรื่องเล่าของ NoisY GrouPคราวนี้ก็ไปที่เดิม เหมือนกับปีที่แล้ว ก็ที่ "กำแพงเพชร"บ้านนังเก็ตมัน
ทริปนี้เนี่ย กว่าจะได้ไป เป็นอะไรที่ต้องลุ้นอยู่ตลอดเวลา
เริ่มตั้งแต่วันที่จะไปเลย เพราะตัดสินใจกันไม่ได้ซักที
จองรถกะบ้าน ดันมาจองคนละวันกันซะนี่ เปงเพราะเข้าใจกันผิดนิหน่อยย...
รถจอง 2-4 บ้านจอง 3-5 อิอิ
สุดท้ายรถตู้ เพิ่งมารู้ว่าไปไม่ได้วันพฤหัส แร้ววันสุขต้องออกเดินทางแร้ววว
ตอนนั้นคิดว่าจะล่มเป่าหว่า แต่สุดท้ายพ่อของแนนนี่ก็หามาให้ ว้าวๆๆ
ขอบคุณท่านสุรพลค่ะ อิอิ @^_^@
หลังจากกระท่อนกระแท่นมาจนได้ และแล้วเราก็ออกเดินทางกัน
อันนี้เปงธรรมดา @^_^@ แต่ยังไงก็ได้ไป
เราไปถึงมหาลัยตอน 7 โมง 40 เห็นอุ้มนั่งกินข้าวรออยู่แร้ว
แต่เห็นกระเป๋าเยอะแยะ อุ้มเรยบอกวันก็มาแร้วแต่ลืมเสื้อกันหนาว กลับบ้านไปเอาอยู่
รอไปซักพักจน 8 โมงก่าๆ ปุ๊ก อร แอน ก็มาถึง วันก็ตามมาติดๆ
น้องแอนต้องเข้าใจผิดแน่ๆ นึกว่าไปเที่ยวทะเล 555+
แป๊บนึงแนนก็เอารถมารับ พวกเราก็เคลื่อนขบวนเพื่อไปรับนังเก็ตต่อที่บ้าน
ขึ้นทางด่วนไปรับมัน แต่ลงผิดทางนิหน่อย อิอิ แต่ก็ไปถึง...
ในที่สุดก็ครบ รวมแร้วมี 8 คน เสียดายไปไม่ครบกลุ่มเน้อ
ขาดไป 4 คน หญิง ซัน ปู และนุ่ม
แหมไม่ครบเซ็ทเรยยยวุ้ย แต่มะเปงไร ไว้ทริปหน้า (จะมีอีกเป่าหว่า)
ตอนที่นั่งรถไปก็หลับบ้างตื่นบ้าง สลับกานไปมา
แต่คนบางกลุ่มเมาท์แตกไม่หลับไม่นอน พวกนักเรียนแถวหน้า..@^_^@
ระหว่างทางก็เปิดหนังดูกานด้วย
saw ภาค 1 น่ะ แต่เราว่าภาค 2 มันส์กว่านะ ภาคนี้ งง งง
เดินทางประมาณ 5 ชั่วโมง ก็ถึงบ้านเก็ต มานพาหลงๆๆๆ 55+
ไปถึงปุ๊บ ก็เจอบ้านตราไก่ บ้านไรไม่รู้แปลกประหลาด ไม่รู้จะอธิบายยังไง อิอิ
ข้ามไปละกันนะ ไปถึงบ้านเก็ตดีก่า...
พวกเราก็สวัสดี แระก็พากานเข้าไปในบ้าน
เข้าห้องน้ำกันซักพัก ก็ไปซื้อของที่ seven แระภารกิจสำคัญที่ต้องทำคือ
"โทรสับ" โทรกานทุกคนก่อนขึ้นเขา เพราะข้างบน มะมีสัญญาณซักนิดก็มะมี
รอทุกอย่างพร้อมซัก 20 นาทีก็เริ่มขึ้นบนเขากัน
เขาที่ว่านี้เรียกว่า "ช่องเย็น" ข้างล่างร้อนๆๆ แต่ขึ้นไป เย็นจิงๆ
เราแวะถ่ายรูปกันที่เดิม ตรงทางพักเอาเต้นท์ ได้รูปสวยๆมาซัก 10 ก่าใบ
พอทุกอย่างเสร็จ เราก็หาคนขับรถไม่เจอ พี่เค้าหายไปไหนไม่รู้
นานๆๆงี้ เลยสงสัยว่า พี่เค้าแอบไปอึแน่เรยย 555+
แต่ไม่ได้ถามนะ เด๋วเค้าเตะเอา อิอิ
แต่ดีที่กินยาแก้เมากันมาแร้ว มีแนนมะยอมกิน
มันบอกว่าไม่กินยามั่ว เด๋วมานตายยย แต่ยาอย่างอื่นนี่กินจางนะเมิงงง 555+
ระหว่างทาง เก็ตกะแนน บอกหลายทีว่า ถึงแร้วๆๆ แต่มันก็มะถึงซะที
มานมั่วๆๆกานน่ะ อิอิ เดินทางซักชั่วโมงนิๆ ก็ถึงจนได้...
ถึงแร้ววววว๊อยยยยๆๆๆ ยังมะหนาวเท่าไหร่ เราจัดการเอาของลงจากรถกาน
พี่กรมป่าไม้เค้าก็มากางเต้นท์ให้ ตอนนั้นก็เกือบๆมืดแร้ว
ช่วงนั้นพวกเราก็เล่นไพ่กานไปด้วย สลับกับปิ้งๆ ย่างๆ ของกินกัน
มีหลายอย่างเรย ทั้งบาร์บีคิว หมูปิ้ง ลูกชิ้น ไส้กรอก
กินเสร็จเราก็ไปขี่จักรยานกาน ด้วยความฟิตอยากออกกำลังกาย
แต่พระเจ้าช่วย ขี่มะไป ทางมันเปงแบบขึ้นเขาอ่ะ ตลกๆ ปั่นกันหน้ามืดเรย
ไม่ประสบความสำเร็จ เรยกลับไปกินเหมือนเดิมดีก่า อิอิ
คุณพ่อเก็ตสอนพวกเราก่อไฟ เพราะว่าวันต่อไปเราต้องทำกันเอง
ตอนทุ่มครึ่ง อากาศหนาวลงเร็วมากๆ วูบเรยยแหละ
น้องแอนเปลี่ยนจากเที่ยวทะเล มาเปงเที่ยวภูเขาแร้ววุ้ย 555+
ซักพักคุณพ่อคุณแม่ของเก็ตก็ลงจากเขา ทิ้งพวกเราไว้อยู่กันเองข้างบน
พวกเราแอบกลัวผีกานหน่อยๆ สืบเนื่องมาจากครึ้งที่แร้วมีประสบการณ์
เวลาเขาห้องน้ำเราต้องพากานไปเปงกลุ่ม ทั้ง 8 คนนั่นแหละ
แต่ไม่เจอผี เจอคนด่าแทนน เพราะเสียงดังกานไปหน่อย
พอดีชาวฝรั่งเศสเข้าสิงกานอ่ะ ถูกใจไรไม่ได้ต้องเสียงดัง
ไปที่ไหนก็โดนด่า ชินแร้ว 555+
ตอนซัก 3 ทุ่มก่าๆ เราก็เข้าไปจับจองที่นอนเรียงกานในเต้นท์ 8 คน
เต้นท์ใหญ่กว่าเดิมเยอะเรย คิดดูนอนกาน 8 คนได้
ซักพักเก็ตมานก็เอาเรื่องผีมาเปิด เราก็เอาหัวมาสุมๆกานที่ปลายเต้นท์
ทั้ง 8 คนเรย ฟังไปบางคนก็แอบหลับไปด้วย น่ากัวๆๆ
โดยเฉพาะเรื่องรถทัวร์นะ บรึ๋ยส์ๆๆๆ
ฟังไปฟังมาจะไปนอน แต่เก็ต อุ้มบอกว่าเด๋วไปดับตะเกียงข้างนอกก่อน
เราเรยตามออกไปด้วย แต่ไปดับตะเกียงไหงกลายเปงไปก่อไฟแทนวะ
งงเรยวุ้ย 555+ ซักพักมานออกกานมาหมดเรยทั้งเต้นท์
กินกานอีกรอบ เอาเข้าไป 555+ เก็ตมานเอาไข่มาปิ้งด้วย แต่แตกกระจาย
ไข่ย้อยออกมาเต็มเรยย อดกินวุ้ยยย อิอิ
อยู่กานซักชั่วโมงก็กลับเข้าเต้นท์ ก่อนกลับก็ไปเข้าห้องน้ำเหมือนเดิม
ทีนี้กลับมานอนจิงๆแระ ก็นอนเรียงๆกาน เปิดเรื่องผีฟังไปด้วย
ซักพักก็หลับ ก่อนหลับมีภูเขาไฟจะระเบิดจากท้องนังวัน 555+
โครกกก ครากกก แต่ซักพักลาวาก็สงบลง...
ทุกคนหลับๆๆๆ @^_^@
เรานอนไปก็ตื่นไป แต่ตื่นมาแร้วหลับต่อได้นะ มีบางคนที่นอนมะหลับ...
เราก็ควานหาๆ มะเจอ เรยนึกว่ามานไปห้องน้ำกาน
ที่ไหนได้มานไหลๆๆๆ นอนแร้วไหลลงไปกองกานอยู่ข้างล่าง อิอิ
แป๊บนึงก็เห็นวันกะอุ้ม ลุกออกจากเต้นท์ เราก็เรยลุกมั่ง ไปล้างหน้า แปรงฟัน
เตรียมดูพระอาทิตขึ้น โห!! ออกไปอย่างกับฝนตกแหนะ น้ำค้างเยอะมากๆ
เปียกไปหมด ซักพัก แว๊บเดียวเรยยย ก็สว่างขึ้นมา เร็วมากๆ
ทีนี้ตื่นกานหมดเต้นท์แร้ว ต่อไปก็ถึงเวลาทำอาหารกาน
ทำกันเองครั้งแรกๆๆๆ 555+
ก่อไฟๆๆ ปิ้งๆ ย่างๆ ทอดๆ เปงอะไรที่สมบุกสมบันกันมาก
ต้องไปประสบเอง 555+ ไข่ดาว กลายเปงไข่ผัดวุ้ย อิอิ
แต่เอาเถอะ กินได้ๆๆ แต่พี่คนขับรถไม่ยอมกินอ่ะ
สงสัยเค้ากลัว 555+ มะเปงไรกินกานเองก็ได้วุ้ย
พวกเราเก็บของกานซักพัก ประมาณ 10 โมงคุณพ่อเก็ตก็ขึ้นมารับ
เราลงจากเขากันไปที่น้ำตกแก่งคอยนางตรงทางลงเขา
สวยเหมือนกานน๊า ถ่ายรูปกานไว้เพียบเรย วันนี่มานช่างกล้องจิงๆ
แถมปีนไปนู่นมานี่เร็วมาก ผีลิงเข้าสิงวุ้ย อิอิ
เราได้รูปสวยๆมาอีกแร้ว ฝีมือน้องวันกะน้องแนนเค้าน่ะ..
ชื่อว่า "วนาลี" บ้านหลังเดิมเหมือนคราวที่แร้ว สวยงามๆๆ
เราก็กินข้าวแระพักกานซักแป๊บ ก็ไปเที่ยวน้ำตกคลองลานต่อ ปีนี้น้ำเยอะมาก
ก่อนเข้าน้ำตก ด้วยความเสล่อลืมเอาเงินมา เลยต้องยืมพี่คนขับซะง้านเรยอ่ะ
ตอนทางเข้าเจ้าหน้าที่ก็ถามว่านักศึกษาหรือเปล่า จะลดให้
เราก็บอกกานว่าใช่ แต่ดูเหมือนเค้ามะเชื่อ
วันมานเรยบอกว่าเด๋วจะร้องเพลงมหาลัยให้ฟัง
ดีนะที่เค้าเชื่อ มะอยากคิดท่ามานร้องเพลงมหาลัย 555+
ในที่สุดก็เข้าไปได้
ไปถึงปุ๊บ ก็เดินเรียงกานเข้าไปที่น้ำตก
adventure มากๆ นึกว่าซ้อม ร.ด. กานอยู่
แถมนังเก็ตพาไปทางใหม่ ที่น่ากัวก่าเดิม
เดินๆไป เอ้ามะมีทางไปต่อซะง้าน ทางเดียวคือ ต้องเดินข้ามน้ำตกไป
มันเปงแอ่งประมาณวากว่าๆ แต่น้ำไหลแรงแระเชี่ยวมาก
หินตรงนั้นก็ลื่นสุดๆ เพราะตะใคร่ขึ้นเยอะแยะ
ทางที่จะต้องข้ามไปเป็นชั้นของน้ำตกพอดี ถ้าล่วงลงไปคงหน้าเยิน
เก็ตมานข้ามไปก่อนคนแรกด้วยรากฐานที่มั่นคง มันก็ผ่านไป
ต่อจากเก็ตก็เปง "ปุ๊ก" ผ่านไปได้เหมือนกาน
คนที่ 3 เปง "อร" คนนี้เนี่ย หัวใจจะวายยยวุ้ย
เรากะอุ้มปรึกษากานก่อนแร้วว่าจะไปอีกทางนึง ทางเนี้ยเสี่ยงเกินไป
ตอนที่อรกะลังจะข้ามเรยตะโกนบอกว่าเราจะไปอีกทางนะ
แนนก็ตามมาด้วย วันก็ปีนมา แต่อรมันตัดสินใจเดินข้ามตรงนั้น
แระแร้วสิ่งที่มะขาดฝันก็เกิดขึ้น
อรมันโดนน้ำพัด แต่ยังไม่ล่วงลงมา ขามานลอยขึ้นมาเหนือน้ำแร้วอ่ะ
ลงไปแร้วครึ่งตัว เราตกใจกานมาก มีแค่เก็ตกับปุ๊กที่จับมือมานเอาไว้
แระน้องแอนก็ดึงขามานเอาไว้ได้ข้างนึง
เรารีบวิ่งกลับไปกัน วันวิ่งลงมาเร็วมากแระวิ่งลงน้ำไปช่วยด้วยความรวดเร็ว
เรายืนอยู่ตรงข้างแอน ตะโกนบอกมานว่าอย่าปล่อยมือนะ
วันมันก็ลงไปอุ้มอรขึ้นมา เรากลัวน้ำจะพัดมันไปทั้ง 2 คนสุดๆเรยตอนแรกอ่ะ
แต่วันมันก็ทำได้ สุดท้ายก็ดึงอรขึ้นมาจนได้
เราแบบดีใจมากที่มันปลอดภัยทั้งคู่
วันขึ้นมาแร้วมานเดินต่อไม่ได้เรยอ่ะ ขาสั่นผับๆ
รอมานหายแป๊บนึงก็เดินกานต่อ เราเปลี่ยนทางกัน
คราวนี้ผ่านไปได้ทุกคน แต่น้องแอนเกือบไปเหมือนกัน
ดีนะที่มีหินขวางอยู่ เรยได้แผลไปที่มือ
แต่เอาเถอะในที่สุดทุกคนก็ข้ามไปได้ปลอดภัย
เราพากันเดินไปเรื่อยๆ จนถึงน้ำตกในที่สุด
น้ำเยอะๆมากๆ แระหนาวมากๆ ไม่ค่อยมีคนมาเล่นเรย ไม่เหมือนปีที่แร้ว
เปงเพราะน้ำแรงมากๆด้วยล่ะ เราเล่นกันได้ซักพักก็ไม่ไหว
เพราะมันแรงเหลือเกิน เราเรยกลับไปเล่นที่บ้านดีกว่า
กลับไปปุ๊บก็ไปเล่นกันต่อ ยกเว้นน้องแอนไปอาบน้ำก่อน
เล่นไปถ่ายรูปไปสนุกสนาน ซักพัก ปุ๊ก อรก็ขึ้นไปอาบน้ำก่อน
เหลือ เรา วัน แนน อุ้ม เก็ต
เลยถ่ายรูปกานไว้ อันนี้อ่ะตลกดี ไว้จะเอารูปมาลงให้ดู
เราเพิ่งรู้ว่าเก็ตมานชอบถ่ายแบบ 555+
ท่างูจงอางของมานนี่แบบว่า เอ่อๆๆ เมิงคิดได้ไงวุ้ย
เราเล่นกานแป๊บนึง ก็ขึ้นมาบนบ้าน อาบน้ำ สระผมด้วยกาน 4 คน
ถ่ายรูปไว้ด้วยนะ ตลกดี พอเสร็จก็ลงไปกินข้าวกาน
คุณแม่เก็ตเตรียมอาหารไว้เยอะแยะเรย กินกันไปพุงกาง
ก่อนร้องเพลงก็มีคอร์ทตัดผมกันนิหน่อย โดยอรซาลอน อิอิ
แล้วเราก็ร้องๆเพลงกาน เสียงดังมาก ข้างบ้านคงอยากหาไรเขวี้ยงอ่ะ
ร้องไปซักพัก อุ้ม เก็ต วันก็ไปดูแดจังกึม เหลือกานอยู่ 5 คนข้างบน
ก็ยังไม่วายเปิดคอนเสริตกานต่อไป
ร้องไปซักพัก ดึกๆหน่อย ก็เริ่มกินหมูกระทะกาน กินไปร้องไป แหมมีความสุข
น้องแอน กะแนน มานก็เปง 2 สาว "จบมานไปได้แร้ว..."
คือร้องเพลงนี้กานอยู่นั่นแหละ 555+
สนุกดีๆๆ พอซัก 4 ทุ่มก็เปลี่ยนมาเปงดูหนัง แระก็ตั้งวงเล่นไพ่
ดูหนังได้แป๊บเดียว หันไปเล่นไพ่กานหมด เราก็เอาด้วย
เล่น 9 เก กาน หนุกดีๆๆ ซักพักก็เปลี่ยนเป็นไพ่โกหกหรือ Bull shit!!
หนุกโคตรอ่ะ ฮาสุดๆๆ
สู้กานยิบตา โดยที่ไม่เห็นไพ่ตัวเอง 555+
เล่นได้ซักพัก แนน กะ อุ้ม ก็แอบไปนอนก่อน
เหลือกานอยู่ 6 คนเล่น slave กานต่อ โหมันส์อีกแระ วางไม่ลง
แอร์ก็เปิดทิ้งไว้ แต่ว่าคนจีนเข้าสิง ต้องทำไรให้คุ้ม 55+
เล่นกานไปซักพักดูนาฬิกา ไรวุ้ย ตี 2 แร้วอ่ะ
ตอนตี 2 ครึ่งนี่ดิ มีเสียงลอดออกมาทางหน้าต่าง
"น้องคะ....น้องคะ..."
แระคือหน้าต่างมันอยู่สูงจากพื้นมากอ่ะ เรานี่หน้าเสียเรย
ตกใจชิบๆๆ นึกว่าผีหลอกเหรอวะเนี่ย หูยิ่งส่อนๆอยู่
จิงๆเปงคน หาที่พักมะได้ เรยมาถามพวกเรา
โหห พี่มาซะดึกแบบนี้ จะตายเอา จึ๋ยๆๆ
เราเล่นกานถึงเกือบตี 4 ก็ไปนอนกาน เราลงไปนอนข้างล่างหมด
ปล่อย 3 สาวนอนข้างบน...
แต่ก็ลุกมาแร้ว ล้างหน้าแปรงฟันกันเสร็จ
ตั้งวงเล่นไพ่กานอีกแร้ว เอากันเข้าไปวุ้ย
ซักพักก็กินข้าว คุณพ่อเก็ตเอามาให้ แระก็ผลัดกันไปอาบน้ำ
ส่วนคนที่ไม่อาบก็เล่นกานต่อ เหมือนผีพนันเข้าสิง
เล่นไปเล่นมาก็เตรียมออกจากบ้านกัน ตอนซัก 11 โมงก่าๆ
ก่อนออกก็ถ่ายรูปซะก่อน แระก็ไปบ้านเก็ตต่อ
ไปถึงได้ซักพัก แวะ seven แระก็ซื้อของกินขึ้นรถก็ถึงเวลากลับ
ร่ำลาคุณพ่อคุณแม่ แล้วก็มุ่งหน้าไปกรุงเทพกาน
เราแวะนครสวรรค์ซื้อของฝาก ก่อนกลับ ได้ของกานเยอะแยะ
ระหว่างทางก็นั่งดูรูปกานขำไปขำมา เพราะทุกคนจะมีรูปหลุดๆ55+
แระแร้วก็ถึงกรุงเทพกานตอน 5 โมงได้ ถึงแร้วๆๆ
เราลงก่อนกะ เก็ต ปุ๊ก อร แอน ตรงบ้านเก็ต
แร้วก็ต่อแทคซี่กลับบ้านกัน
สนุกจิงๆๆ ทริปนี้
ทุกคนกลับถึงบ้านปลอดภัยยยย อิอิ...
อยากไปอีกจังอ่ะ @^_^@
"เรารักวัน" เราประทับใจมากที่แกวิ่งลงไปช่วยอร
โดยที่ไม่ได้คิดเรยว่าตัวเองจะเป็นไรรึเปล่า เมิงนี่สุดยอดจิงๆ!!
"เรารักอุ้ม" อุ้มคอยช่วยเพื่อนๆทุกคน แกจะเอาอะไรหล่ะ
บอกมันไปสิ มันคอยช่วยตลอดแหละ แระมันก็เป็นคนห่วงเพื่อนมากๆด้วย
"เรารักแนน" แกอ่ะคอยนึกถึงความรุ้สึกของเพื่อนเสมอ
ทุกครั้งไม่ว่าแกจะตัดสินใจอะไร ถ้าเพื่อนไม่แกก็ไม่ ถึงแม้จะขัดกับความรู้สึกก็ตาม
"เรารักเก็ต" แกคอยทำให้เพื่อนๆทุกอย่าง ถึงแม้ปากแกจะบ่นจุกจิกๆไรก็ไม่รู้
แต่สุดท้ายแกก็ทำ ในที่สุดแกก็ทำ อิอิ
"เรารักปุ๊ก" อาหมวย นังซิ้ม แกตลกดีว่ะ 555+ คนนี้เนี่ยคอยทำกับข้าวให้เพื่อนกิน
ปิ้งๆ ย่างๆ เสร็จแร้วมันก็เอามาแจกจ่ายทุกคน ทั้งๆที่ตัวเองก็ยังไม่ได้กิน..
"เรารักอร" คราวนี้มาเปงแพ็คคู่วุ้ย อิอิ
แกอ่ะคอยช่วยเพื่อน และก็เป็นห่วงเพื่อนเสมอ @^_^@
เรารู้ว่าทุกคนรักกัน การกระทำมันบอก @^_^@
อย่างที่ไปเที่ยวกันมาถึงแม้เป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆ
ก็เป็นช่วงที่มีความสุขมากเรยล่ะ
อยากให้จดจำสิ่งที่ทำร่วมกัน ความทรงจำดีๆที่มีด้วยกันไว้
อีกไม่นานเราก็จะแยกย้ายกันไปแร้ว คิดถึงพวกแกเว้ยยย
จะไม่ลืมสิ่งที่เราเคยทำด้วยกันเรย นึกถึงทีไรก็อดยิ้มไม่ได้ทุกที
ดีใจนะที่ได้เป็นเพื่อนกับพวกเมิงทุกคน...@^_^@
เพื่อนรัก รักเพื่อน
เฮ้ยยยยย!! ฉันรักพวกแกว่ะ NoisY GrouP..........
21 novembre Free day
อยู่บ้านท๊างงงวี่ท๊างงวันเรย ดูหนังไป 3 เรื่อง ไปเช่ามามะวาน อยากจะดู ก็มี.... The interpreter นิโคลแสดงน่ะ น่ารักมากๆ ชอบๆนิโคล ถึงแม้หนังมะค่อยหนุก แต่ให้อภัย เพราะนิโคลน่ารัก อิอิอิ hide and seek วู้ร์... แบบตอนจบพลิกล๊อคเฉยเลย เจ๋งดี แต่ว่า ตอนต้นๆค่อนข้างน่าเบื่อ ส่วนใหญ่จะเปงงี้ล่ะหนังแนวเนี้ย turn left turn right เรื่องสุดท้ายนี้โรแมนติกดีนะ ตามสไตล์หนังเกาหลี กว่าจะหากันเจอ ลุ้นแทบแย่ แต่ก็น่ารักดี ดูแล้วมีความสุข...งุงิ
ดีหน่อยว่าไม่ต้องไปสอน นักเรียนแอบกลับไปญี่ปุ่น สบายเรา อิอิ ตัวขี้เกียจเข้าแทรก จึ๋ยยยยยย ๆๆ ไปล่ะ ไปทำการบ้านต่อล่ะน๊า... คิดถึงทุกคน รักทุกคนเหมือนเดิมจ้า จิงจิ๊งงงง รักจ้ะร๊ากกก.. ดูแลตัวเองนะจ้ะทุกคน @^_^@
|
|
|||
|
|